حضرت آیت الله بهجت(ره) میفرمود اگر این شاهان میدانستند چه لذتی در نماز هست، اگر لذت نماز را به آنها میدادند، آن پادشاهی را رها میکردند و میآمدند نماز میخواندند.
چرا از نماز لذت نمیبریم ولی از رفیق دو ساعت ، سه ساعت صحبت میکنیم لذت میبریم. اصلا سر بزنگاه جوابش را هم میدهیم، آن قدر توجه داریم. اما برای پنج دقیقه نماز تحمل نداریم، پنج دقیقه حوصله تلاوت قرآن را نداریم، چرا این جوری هستیم؟!
برای اینکه لذت قرآن را نچشیدیم. اگر چشیده باشیم باید در تمام مصائب بگوییم: «ما رأيت إلا جمیلا» به این مرحله می رسیم یعنی مقامی که انسان مظهر حقيقت حضرت زینب(س) میشود.
استاد غفاری، ظهور عشق،ص۲۴۲
