اهل بیت (ع) آمده اند که ما را بر سر سفره ی معنوی و توحیدی خودشان ببرند و در آن مقام و مرتبه ای که مخصوص خودشان است، جای دهند. می خواهند ما را هم از این وضع نجات دهند و به خودشان ملحق نمایند. اگر کمتر از این قابلیت، در ما وجود داشت، معنا نداشت که اهل بیت (ع) برای دستگیری ما بیایند؛ بلکه کمتر از آن بزرگواران باید امر هدایت ما را عهده دار می شدند.
اینجاست که انسان، متوجه قابلیت های خودش می شود و می فهمد که چه استعداد و ظرفیت های بالایی دارد که خدا برایش این طور سرمایه گذاری و خرج کرده است؛ وگرنه فرستادن اهل بیت (ع)، کار حکیمانه ای نخواهد بود.
استاد غفاری، کتاب مادر واقعی، صفحه ۵۰
