صلاة، یک باطن و حقیقت دارد و ائمه(ع) فرموده اند که ما، نماز هستیم ! خب؛ وقتی انسان، گناهکار است و برخلاف اوامر اهل بیت(ع) رفتار می کند، حقیقت قرآن و نماز به او اجازه نمی دهند که به سمت آنها برود. کسی می تواند مزه عبادات را بچشد که با حقیقت آنها هم سنخ شود؛ باید مطیع اهل بیت(ع) بود.
البته حتی اگر گناهکار هم هستی، اشکال ندارد؛ با تکرار، به نماز التماس کن! با خجالت به طرف قرآن برو! اگر حال هم نداری، بروتا کم کم به تو عنایت شود. این ها، وجود نازنینی دارند و از ائمه جدا نیستند. لذا اگر به خودشان متوسل شوی، بالاخره تو را به خودشان راه خواهند داد.
استاد غفاری، کتاب مادر واقعی، ص۱۲۳
