در واقع عمرسعدها و شمرهای درون را باید شناسایی کنیم و از بین ببریم؛ با این‌ها انسان نمی‌تواند به حضرت اباعبدالله علیه‌السلام نزدیک بشود و نمی‌تواند زائر بشود.

آنها که می‌گویند: یا اباعبدالله همان نظری که به حر کردی به ماهم بکن! این حرف کاملا غلط است؛ یعنی تهمت و اهانت به اباعبدالله علیه‌السلام است. مرد حسابی او همان نگاه که به حر کرده است، به شمر و عمر سعد هم کرده است.

چون ائمه اطهار علیهم‌السلام حي هستند، کلامشان هم حی هست، نگاهشان هم حی است. اباعبدالله همان نگاه به حر را همین الان به من و شما هم می‌کند، اگر غیر این باشد شمر وعمرسعد می‌توانند بگویند: چرا آن نگاه را به ما نکردی؟ آن نگاه را به ما هم می‌کردی، ما هم خوب می‌شدیم و دست از جنایت برمی‌داشتیم.

آقا می‌فرماید والله من این نگاه را به همه‌ی شما کردم، تو آن قدر لقمه‌ی حرام درون شکمت بود که نگاه مرا ندیدی و إلا من پیش تو بودم، لقمه‌ی حرام تو را زندانی کرد، مرا ندیدی؛ اگر می‌دیدی مثل حر حل می‌شد.

 این همان بحث است که گناه ما را زندانی کرده است و نمی‌توانیم زائر اباعبدالله علیه‌السلام باشیم.

استاد غفاری، ظهور عشق،ص۲۲۴