انسان قابلیت ویژه ای در خلقت دارد. ما را اشرف مخلوقات نامیده اند. این یک تعارف نیست. تعریف، شعر یا کلمه هنرمندانه با یک کلمه مقدسی نیست. بلکه یک حقیقتی است که در وجود همه ما نهفته است.

انسان اشرف موجودات و ظرف ظهور حضرت عجل الله تعالی فرجه الشریف است. ما چون از کمال مطلق هستیم، ناخودآگاه به سوی کمال مطلق گرایش داریم. یعنی این عشق فطری در وجود همه ما است؛ چه بخواهیم و چه نخواهیم این اظهار علاقه به کمال هایی که خودمان تشخیص می دهیم هم ناشی از همان کمال مطلق، یعنی کمال نامحدود است.

شما انسان های مادی گرا را که نگاه می کنید، می بینید هر چه به آنها بدهید باز هم می خواهند؛ مثلا فردی که صاحب کارخانه است، می خواهد دوتا و بلکه ده تا کارخانه داشته باشد. حتی می گوید کارخانه در کشورهای دیگر هم داشته باشم. یک فرد مدیر، بازاری، استاد می خواهد ارتقاء شغلی پیدا کند. تمام اقشار جامعه همینطور هستند و کمال بالاتر را می خواهند؛ چون از نامحدوده آمده اند و فقط دنبال این هستند که این نامحدود را کسب کنند. هیچ وقت راضی و قانع نمی شوند.

منبع: کتاب شوق عشق، استاد غفاری