می‌گویند: ماهی‌ها با هم حرف می‌زدند که ای کاش دریا را می‌دیدیم و از اوصاف دریا به هم می‌گفتند. چقدر آرزو می‌کردند این دریا را ببینند.

جهل و نادانی انسان و عدم اعتقاد و باور باعث شده که این مطالب را نبینیم. چون قرآن هادی است، کلمات اهل بیت علیهم‌السلام هادی است، اینها را به گوش ما رساندند و ما الآن غرق هستیم؛ اما مثل ماهی‌ها خودمان را نمی‌خواهیم رها کنیم.
خودت را رها کن، می‌بینی در آغوش دریا هستی؛ با او نفس می‌کشی؛ در آغوش او هستی؛ با او هستی؛ اصلا حیات ما به اوست، اما نمی‌فهمیم.

یک دفعه این چشم دل را باز می‌کنید و می‌بینید؛ چون با حواس شش‌گانه و اینطور چیزها نمی‌شود. عزیزان من این چشم دل فوق چشم ظاهری است. این چشم ظاهری، امور محدود را می‌تواند ببیند، اینها که محدود نیستند، آنها ملكوتی شده‌اند، نامحدود را نامحدود درک می‌کند. آن چشم ملکوتی را باز کن. امام صادق علیه‌السلام می‌فرمایند: ما مأموریت داریم چشم باطن شما را باز کنیم .

استاد غفاری، ظهور عشق، ص۲۹۴